Showing results by narrator "นพัชรฐา ลิ่มหลัก" in All Categories

คณะเศรษฐศาสตร์ของ "เท็ดดี้" มีโปรเจ็กต์ดีๆ เพื่อตอบแทนสังคม แต่ "ชมพู"...

การฝึกงานในญี่ปุ่นของ "สีฝุ่น" นักศึกษาวิศวะคอมฯ คนนี้ดูเหมือนจะได้รับประสบการณ์บางอย่างมากกว่าที่คิด...

ถ้าถามถึงคนที่ใช่สำหรับ "คิรัน" คนนี้แล้วล่ะก็ไม่ขออะไรมาก เขาขอแค่เธอคนนั้นชอบอะไรเหมือนๆ กับเขาก็พอ...

"อโณทัย… " สุรเสียงอ่อนละมุนละไม "เธอเคยรักใครบ้างไหม?" ดวงตาคมวาววับ ฉายแววเพ่งพิศอยู่ในส่วนลึก ก่อนที่จะทูลตอบเรียบๆ ว่า "เคยพระเจ้าค่ะ" "ฉันหมายถึงผู้หญิงนะ" "พระเจ้าค่ะ" คำตอบคงราบเรียบเสมอต้นเสมอปลาย "เวลาเธอรักใครคนนั้น เธอรู้สึกยังไง?" อีกฝ่ายหนึ่งยืนนิ่ง ก่อนที่จะทูลตอบด้วยเสียงอันห้าวต่ำลง "กระหม่อมรักเพราะรักพระเจ้าค่ะ"

บัดนี่มิใช่จนเลือดตากระเด็นหรอกหรือ จึงจับอาวุธขึ้นต่อสู้! การรบรุกจะเริ่ม วนเวียนล้มตาย ไม่มีที่สิ้นสุด ตายถมแผ่นดินเวียงสรองให้หมด ค่อยเหยี

"คุณแน่ใจได้… สิ่งใดที่ผมกำไว้ในมือ ไม่เคยยอมปล่อย" กระแสรับสั่งดังพอได้ยินกันสองคน "เช่นกันค่ะ สิ่งใดที่ฉันวางใจ ก็จะให้ความวางใจ ตลอดไป" รอยอินทร์… ยอดรัก ฟ้ากว้างแห่งเวียงสรองเป็นของเธอ แผ่นดินทุกย่างก้าวที่เหยียบย่ำเป็นของเธอ ดอกไม้ที่เบ่งบานทุกดอกเป็นของเธอ ฉันจะรักษาฟ้าแห่งเวียงสรองไว้ให้เธอ รักษาแผ่

"โสมส่องแสง" นวนิยายยอดนิยมที่นักอ่านทั้งประเทศชื่นชม และไทยทีวีสีช่อง 3 เคยแพร่ภาพเป็นละครฟอร์มใหญ่แห่งปี 2537 หัวใจที่สว่างไสวและเดียงสาใสบริสุทธิ์ ของเจ้านางน้อยรอยคำ ที่ผูกพันกับนายทหารไทย "ผู้พันภูริต" ผู้ที่หลายคนตั้งคำถามเสมอว่า เขาเป็นใคร ทำไมต้องมารบเพื่อเวียงสรอง? ภูริต…ทุกลมหายใจของเขา…เพื่อเพื่อน…เพื่อนของเขา…เจ้ารอย! รอยอินทร์ หากเมื่อเวียงสรองล่ม เสด็จพ่อของเจ้ารอยคือเจ้าหลวงแห่งเวียงสรอง กำลังจะถูกประหารชีวิต!

"หากจะรัก รักนั้นต้องทั้งหมด เกียรติยศฤาชีวิต ปลิดให้ได้ ถึงโลกจะมหาศาล… ค่าปานใด จะวางไว้ในอุ้งหัตถ์ "รักนิรันดร์" … ความสำคัญของ "เวียงสรอง" มิใช่ "ศักดิ์" แห่งเจ้าหลวง แต่อยู่ที่เสรีและความผาสุกของชาวเวียงสรองทั้งหมด ถ้อยคำรับสั่งของ "พ่อเจ้า" ยังตรึงแน่นในพระทัยเจ้ารอยอินทร์ "เจ้าหลวง… มิใช่ผู้มีอำนาจใหญ่หลวง หากเป็นผู้รับภาระใหญ่หลวง การเป็นเจ้ามหาชีวิต ขอให้จำไว้… มิได้แปลว่าเจ้าชีวิตคนอื่นทั้งแผ่นดิน

"อโณทัย… " สุรเสียงอ่อนละมุนละไม "เธอเคยรักใครบ้างไหม?" ดวงตาคมวาววับ ฉายแววเพ่งพิศอยู่ในส่วนลึก ก่อนที่จะทูลตอบเรียบๆ ว่า "เคยพระเจ้าค่ะ" "ฉันหมายถึงผู้หญิงนะ" "พระเจ้าค่ะ" คำตอบคงราบเรียบเสมอต้นเสมอปลาย "เวลาเธอรักใครคนนั้น เธอรู้สึกยังไง?" อีกฝ่ายหนึ่งยืนนิ่ง ก่อนที่จะทูลตอบด้วยเสียงอันห้าวต่ำลง "กระหม่อมรักเพราะรักพระเจ้าค่ะ"