Showing results by author "Tadeusz Biedzki" in All Categories

Afryka w oczach Tadeusza Biedzkiego, pół wieku po opisaniu przez Ryszarda Kapuścińskiego, jawi się okrutniejsza niż u wybitnego pisarza. Afrykańskie problemy, dramaty i tragedie są dziś większe, bardziej przerażające. Biedzki w ciągu trzydziestu lat wędrówek dotarł do miejsc, gdzie było niewielu białych (przypuszczalnie jako pierwszy Polak był u źródeł Nigru). Pisze o porywaniu i zabijaniu dzieci przez czarowników, gwałceniu i mordowaniu albinosów, o chorobach, duchach i szamanach, losie białych, miłości i seksie, o szokujących obliczach wojen i o tym, czego najbardziej pożądają Afrykanie.

Fascynujaca podróz do Afryki Zachodniej. Czarny Lad ogladany z bliska przez autora nie ma nic wspólnego z obrazkami prezentowanymi w folderach turystycznych. Afryka jawi sie jako kontynent pelen kontrastów. Z jednej strony wszechobecna bieda i brud, z drugiej ambicje, by jak najszybciej dogonic cywilizacyjnie kraje Europy Zachodniej. Biedzki opowiada przede wszystkim o ludziach: ich przeszlosci, zachowaniach, wadach, zaletach, widzianych oczami Europejczyka. Calosci slucha sie, jak najlepszej powiesci przygodowej, a nawet sensacyjnej. Dodatkowym wyróznikiem jest niebywala wnikliwosc i uczciwosc autora w opisywaniu rzeczywistosci.

Autor podrózniczej ksiazki "Dziesiec bram swiata" zjezdzil niemal caly Trzeci Swiat i przezyl dramatyczne chwile. Sposród setek miejsc i dziesiatek zapierajacych dech w piersiach przygód - wybral dziesiec, które wywarly na nim najwieksze wrazenie. Zabiera czytelnika na krance swiata pokonujac granice, których nie ma na mapach. Dociera na Jawe, by towarzyszyc górnikom wydobywajacym w skrajnie niebezpiecznych warunkach siarke z dna czynnego wulkanu. Przenosi sie do Indii, gdzie atakuje go nozownik i spotyka przerazajacych zebraków oraz "swietych mezów".

Powiesc sensacyjno-historyczna oparta na faktach. Znakomicie zarysowane czasy I wieku n.e., pierwszych wspólnot chrzescijan oraz krucjat w Ziemi Swietej na przelomie XII i XIII wieku. Swietnie pokazana Jerozolima, dwór Saladyna w Damaszku, swiat templariuszy, zakony we Francji, sredniowieczna Etiopia oraz - co niezwykle ciekawe - dokladnie te same miejsca dzis. Trzyma w napieciu od pierwszej strony do rewelacyjnego finalu.

Autor opisuje Indonezję XXI wieku, w której Dajakowie ścinają wrogom głowy i zjadają ich serca, Toradżowie grzebią zmarłych wiele lat po śmierci, mieszkają z trupami, kilka lat po pogrzebie wyjmują ich z trumien i spacerują z nimi, a Papuasi zabijają i zjadają ludzi w najdzikszej dżungli świata, bo to stanowi sens ich życia. Opowiada o wyjątkowej wielkanocnej procesji morskiej i takimż polowaniu z harpunami na wieloryby.

Autor jedzie do sparaliżowanej przez ebolę Afryki i śledzi losy ludzi w czasach zarazy. Uczestniczy w krwawej ofierze, przedziera się przez lasy namorzynowe i dżunglę, spotyka Polaka z kopalni diamentów, zostaje przemytnikiem, słucha opowieści o zabijaniu dzieci, a w głębi dżungli o czarach, duchach i zombie. W prezencie otrzymuje żonę wodza, częstują go pieczenią z małpy i nietoperza. Widzi męczarnie konających, rozpacz i obojętność wobec śmierci.

W tureckiej części Nikozji żona autora kupuje starą, drewnianą szkatułkę. Trzy miesiące później w kościele w Barcelonie zamordowany zostaje kapłan. Co łączy te dwa fakty? Jaki jest ich związek z wydarzeniami w Jerozolimie sprzed dwóch tysięcy lat? I dlaczego skutkują aktami terrorystycznymi we współczesnej Europie? Jaką rolę odgrywa w nich założony w 2012 roku w Hiszpanii Zakon Piłata i Judasza? Próba rozwiązania tych zagadek okaże się śmiertelnie niebezpieczna.