Send us a text

Ten odcinek Slowstory to spokojna, kojąca opowieść o etapie przejścia — między tym, co było, a tym, co dopiero nadchodzi. O zmęczeniu po intensywnym czasie, o zimowym ogrodzie, o ciszy, która pozwala usłyszeć siebie naprawdę. To zaproszenie do napisania listu… nie pełnego wymagań, ale czułości. Listu do siebie — na Nowy Rok.

Możesz słuchać tej historii, kiedy odpoczywasz, zasypiasz albo po prostu potrzebujesz zwolnić i poczuć się bezpiecznie. Nie musisz nic robić. Wystarczy słuchać, oddychać i pozwolić myślom opaść.

A gdybyś miał(a) napisać jeden list do siebie na nadchodzący rok — co chciał(a)byś w nim przeczytać?

Support the show

Jeśli ta opowieść Cię ukoiła, zostaw ocenę albo udostępnij ją komuś bliskiemu.

Odwiedź też mój Instagram @slowstory.pl

Dziękuję, że za mną jesteś!

Send us a text

„W poszukiwaniu choinki” to zimowa opowieść o przygotowaniach do świąt bez pośpiechu. O sobotnim poranku, drodze za miasto, zapachu żywicy i herbaty z miodem. O dzieciach, które potrafią cieszyć się chwilą, i o dorosłych, którzy na moment pozwalają sobie zwolnić. To historia o spotkaniach z nieznajomymi, którzy pomagają bez pytania. O małych gestach, które budują dobro. O domu, który razem z nami przechodzi z jesieni w zimę.

W tym odcinku nie dzieje się nic spektakularnego.

I właśnie dlatego dzieje się wszystko, co najważniejsze.

Jeśli masz ochotę na chwilę ciszy, ciepła i światła lampek w zimowy wieczór —

zatrzymaj się tu na moment.

🎧 Posłuchaj nowego odcinka slowstory i pozwól, by ta opowieść ułożyła się w rytm Twojego oddechu.

Support the show

Jeśli ta opowieść Cię ukoiła, zostaw ocenę albo udostępnij ją komuś bliskiemu.

Odwiedź też mój Instagram @slowstory.pl

Dziękuję, że za mną jesteś!

Send us a text

Czasem robisz coś już od dawna… a efektów wciąż nie widać. Pojawia się zniechęcenie, cichy głos mówiący: może to nie ma sensu.
Ten odcinek jest właśnie dla tych chwil.

W spokojnej, zimowej opowieści o pierwszych oczkach na drutach kryje się coś więcej niż nauka nowej umiejętności. To historia o wracaniu do swojego rytmu, o cierpliwości wtedy, gdy najłatwiej się poddać. O pamiętaniu o swoim „dlaczego”, nawet gdy droga wydaje się długa i niewidoczna dla innych.

To przypomnienie, że to, co robimy dla siebie, w ciszy i bez oklasków, ma ogromną wartość. Że nie wszystko musi być ocenione, skończone ani podziwiane, by było ważne.

Zatrzymaj się na chwilę. Posłuchaj miękkiej historii pachnącej wełną, herbatą i spokojem.
I zapytaj siebie: dla kogo tak naprawdę robisz to, co dziś wydaje Ci się trudne?

Support the show

Jeśli ta opowieść Cię ukoiła, zostaw ocenę albo udostępnij ją komuś bliskiemu.

Odwiedź też mój Instagram @slowstory.pl

Dziękuję, że za mną jesteś!