Op haar tiende tekende Yvette van Boven haar toekomst: een wit boerderijtje op een heuvel, een koe die door het raam kijkt, zijzelf breiend met haar hond naast haar. “De burgemeester zegt dat ik met pensioen moet, maar dat doe ik dan natuurlijk niet,” schreef ze erbij.

Decennia later leeft ze precies dat leven: in Ierland, waar ze afwisselend woont en werkt, en in Nederland waar ze wekelijks haar kookrubriek voor het Volkskrant Magazine maakt. De kok, schrijver en illustrator die al haar kookboeken zelf vormgeeft (ook de lettertypes!) en alles in eigen hand houdt, noemt zichzelf een laatbloeier. Terwijl haar vrienden doelgericht kozen voor architectuur of advocatuur, zat zij te zoeken. “Ik was altijd jaloers op mensen met een richting,” bekent ze. Tot ze ontdekte dat al die verschillende petten – schrijver, tekenaar, kok, vormgever – juist haar kracht zijn.

Hoe kom je van faalangst die je soms letterlijk voor een deur doet omkeren, naar een rijke carrière? Wat betekent het om te geloven dat “goede kwaliteit altijd bovenop blijft staan” in een tijd van foodfluencers en TikTok? En hoe maak je met trillende benen toch de keuze om gewoon te doen, zonder spijt te krijgen?👉 Op https://jongejaren.nl/yvette-van-boven kun je het interview lezen en alle besproken videos, boeken, beelden en links terugvinden.

🎹 Luister naar de muziek van pianist Ron Adelaar, die voor Jonge Jaren ‘Mens Durf te Leven’ (1917) van Dirk Witte speelt: https://jongejaren.nl/ronadelaar