Fotoğraflar sadece anları değil, zamanın ruhunu da saklar. Bu Podcast’te fotoğrafların sadece bir görüntü olmadığını, bir çağın sesi, bir kalbin çarpıntısı, bir hikâyenin ilk cümlesi olabileceğini birlikte keşfediyoruz. Kelimelerin sessizliğini yakaladığımız bu bölümde, fotoğrafın sesini dinlemeye hazır mısınız?

Kaynakça:

Cemal Süreya, Sevda Sözleri, 1990.

Murathan Mungan, Paranın Cinleri, 2014.

Mehmet Ünal, Yaşamın Aynası: Fotoğraf, 2012.

Ferit Edgü, Görsel Yolculuklar, 2011.

Nurdan Gürbilek, Kötü Çocuk Türk, 2012.

Ercan Kesal & Enis Rıza, Zamanın İzinde, 2017.

Ziya Osman Saba, Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi, 2014.

Behçet Necatigil, Uykusuz Gecede Dörtlükler, 1945.

Şarkılar:

The Cure, Pictures of You

Bulutsuzluk Özlemi, Cezaevinde Bayram Görüşmesi

Bizi sosyal medyadan takip edin:

Artisan

Reklam ve iş birliği için tıklayın.

Sanat ödüllendirilmeli midir? Sanat ödülleri gerçekten en iyiyi mi taçlandırıyor, yoksa seçimler belirli çevrelerin estetik anlayışını mı yansıtıyor? Peki, bu ödüllerin ardındaki jüri üyeleri kimler ve nasıl belirleniyorlar? Sanat ödülünü almak sanat üretiminde motivasyona katkı sağlar mı? Bu bölümde, sanat dünyası ödüllerinin perde arkasına yolculuk ediyor, jüri mekanizmalarını, seçim süreçlerini ve kararların ne ölçüde objektif olduğunu derinlemesine inceliyoruz.

Kaynakça:

Kısa Pantolon Karikatür Yarışması Albümü, Türkiye Çocuk Esirgeme Kurumu

Kemal Aratan, İhtiyatsız Adam.

Turhan Selçuk, “Halkın Sanatçısı” Ödülünü Alırken Yaptığı Konuşma, Türk Haberler Ajansı, 1971, Söz Çizginin kitabı içinde.

Yaşar Kemal’in “Devlet Sanatçısı” ünvanını reddederken yaptığı konuşma. Evin İlyasoğlu, “Kültür ve Sanat Elçisi’nin Ölçütü Nedir?”, Milliyet, 8 Eylül 1993, makalesi içinde.

Şarkı: Bob Dylan, Man Gave Names To All The Animals, Slow Train Coming.

Anahtar kelimeler: jüri, sanat ödülleri, sanat, intihal, genç sanatçılar, sanat motivasyonu, Kemal Aratan, Attila İlhan, Yaşar Kemal, “Devlet Sanatçılığı’”, Turhan Selçuk, Ömer Lütfü Akat, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Hüseyin Gezer, Füreya Koral, Cumhuriyet Halk Partisi Şiir Yarışması 1946, Zühtü Müridoğlu.

Bizi sosyal medyadan takip edin:

Artisan

Reklam ve iş birliği için tıklayın.

Bir metin, dilden dile aktarılırken ne kaybeder, ne kazanır? Çeviri, yalnızca kelimeleri değil, kültürü, duyguyu ve düşünceyi de taşır. İyi bir çeviri, metni yeniden yaratırken ona sadık kalmayı başarabilir mi? Edebiyat eserlerini çeviren kişinin bir edebiyatçı olması şart mı, yoksa çeviri bambaşka bir ustalık mı gerektirir? Birden fazla çevirmenin yorumuyla şekillenen bir metin, farklı dünyalar yaratır mı? Orijinal kaynaktan uzaklaşan bir çeviri, aynı ruhu ve derinliği koruyabilir mi? Bu bölümde sözcüklerin sınırları aşan serüvenini, çevirinin inceliklerini ve edebiyatın diller arasındaki yolculuğunu tartışıyoruz.

Kaynakça:

İhsan Oktay Anar, Puslu Kıtalar Atlası, 2013.

Can Yücel, Her Boydan, Dünya Şiirinden Seçmeler, 1985.

Sabahattin Eyüboğlu, “Can Yücel’in Şiir Çevirileri”, Yeni Ufuklar, Kasım, 1957.

Bertolt Brecht, Taktik Oyunu’ndan “Mamanın Türküsü”, Her Boydan kitabı içinde, 1985.

Charles M. Schulz, Bir Fıstık Kitabı, Snoopy, Çeviren: Can Yücel, 1983.

Antoine de Saint-Exupéry, Küçük Prens, Çevirenler: Tomris Uyar ve Cemal Süreya, 1973.

Orhan Veli, Oktay Rıfat, Melih Cevdet, Batıdan Şiirler, 1953.

Edgar Allan Poe, “Annabel Lee”, Çeviren: Melih Cevdet Anday, Batıdan Şiirler kitabı içinde, 1953.

Charles Cros, “Çirozname”, Çeviren: Orhan Veli Kanık, Batıdan Şiirler kitabı içinde, 1953.

Boris Vian, Bir Kara Kedi İçin Blues, Çeviren: Sami Altındağ, 1985.

Boris Vian, Bir Kara Kedi İçin Blues, Çeviren: Anıl Karol, 2012.

Boris Vian, Karıncalar, Çeviren: Candan Keten, 2. Baskı, Eylül 2017.

Şenay, Çirozname, Söz: Charles Cros, Müzik: Şerif Yüzbaşıoğlu.

Bizi sosyal medyadan takip edin:

Artisan

Reklam ve iş birliği için tıklayın.